ଶ୍ରଦ୍ଧାଞ୍ଜଳି ଗୀତ — ହରାଇଥିବା ପ୍ରିୟଜନଙ୍କ ସ୍ମୃତିରେ

କେହି ଚାଲିଗଲେ ସାଧାରଣ ଶବ୍ଦ ଶୀଘ୍ର ସରିଯାଏ। “ଭଗବାନ ତାଙ୍କ ଆତ୍ମାକୁ ସଦଗତି ଦିଅନ୍ତୁ” କୋମଳ କଥା, କିନ୍ତୁ ଏଥିରେ ସେ ଜେଜେମାଙ୍କ କଥା ନାହିଁ ଯିଏ ସକାଳୁ ଭଜନ ଗାଇ ଗାଇ ଫୁଲ ତୋଳୁଥିଲେ, କି ସେ ବାପାଙ୍କ କଥା ଯିଏ ଅଗଣାରେ ବସି ରେଡିଓରେ ଗୀତ ଶୁଣୁଥିଲେ। ଶ୍ରଦ୍ଧାଞ୍ଜଳି ଗୀତ ସେଇ କଥା କହିପାରେ। ଦଶାହ ବା ସଭାରେ ଲୋକେ ବାଣ୍ଟୁଥିବା ସ୍ମୃତିକୁ ଏକାଠି ରଖେ, ଯେଉଁଠିକୁ ପରିବାର ବାରମ୍ବାର ଫେରିପାରେ।

ସମୟ ନିଅନ୍ତୁ। ତାଙ୍କ ନାଁ, ସାଧାରଣ ଦିନରେ ସେ କେମିତି ଥିଲେ, ଆଉ ଯେଉଁ ସ୍ମୃତି ବାରମ୍ବାର ମନକୁ ଆସେ — ଲେଖନ୍ତୁ। Melodo ସେଥିରୁ କୋମଳ ଶବ୍ଦ ଲେଖେ, ସୁର ବାନ୍ଧେ ଓ ପ୍ରକୃତ କଣ୍ଠରେ ଗାଏ, ସାଧାରଣତଃ ଏକ ମିନିଟ ପାଖାପାଖି। ଶବ୍ଦ ଠିକ ନ ଲାଗିଲେ ବର୍ଣ୍ଣନା ବଦଳାଇ ପୁଣି ତିଆରି କରନ୍ତୁ। ଏଠି କୌଣସି ତରବର ନାହିଁ — ଆପଣ ଯେବେ ପ୍ରସ୍ତୁତ, ଗୀତ ସେବେ।

• ଶ୍ରଦ୍ଧାଞ୍ଜଳି ସଭାରେ। ଫୁଲମାଳ ପିନ୍ଧା ଫଟୋ ଆଗରେ ଦୀପ ଜଳିବା ପରେ ଏକ ନିରବ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ତାଙ୍କ ନାଁ ଥିବା ଗୀତ ସଭାକୁ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ କରେ। ଆୟୋଜକ ବା ପୁରୋହିତଙ୍କୁ ଆଗେ ପଚାରନ୍ତୁ।
• ଫଟୋ ସ୍ଲାଇଡଶୋ ସହ। ନିଜ ଫଟୋ ଉପରେ ଲିରିକ ଭିଡିଓ — ସଭାର ପରଦା ପାଇଁ, ବା ଆସି ନ ପାରିଥିବା ସମ୍ପର୍କୀୟଙ୍କ ପାଇଁ।
• ଶ୍ରାଦ୍ଧ, ବର୍ଷକିଆ ବା ତାଙ୍କ ଜନ୍ମଦିନରେ। ଦିନଟି ନିରବରେ ମନେ ପକାଇବାର ଉପାୟ, ଲିଙ୍କରେ ପରିବାର ସହ ବାଣ୍ଟି, ଯେମିତି ସମସ୍ତେ ଯେଉଁଠି ଥାଆନ୍ତୁ ଶୁଣିପାରିବେ।
• ସ୍ମୃତିଚିହ୍ନ ଭାବେ। ଗୀତ ବଜାଉଥିବା QR କୋଡ ସହ ପ୍ରିଣ୍ଟ କାର୍ଡ ଠାକୁର ଘରେ ତାଙ୍କ ଫଟୋ ପାଖରେ ରହିପାରେ।

ଅଧିକାଂଶ ପରିବାର ନରମ ଭଜନ, ବାଂଶୀ, ପିଆନୋ ବା ଆକୋଷ୍ଟିକ ଗିଟାର ବାଛନ୍ତି; ଧୀର ତାଳ ଶବ୍ଦକୁ ଜାଗା ଦିଏ। ସେ କୌଣସି ଢଙ୍ଗ ଭଲ ପାଉଥିଲେ — ଜଣାଣ, ପୁରୁଣା ଓଡ଼ିଆ ଫିଲ୍ମି ଗୀତ, ଚମ୍ପୁ, ଓଡ଼ିଶୀ ସଙ୍ଗୀତ — ସେଇଟି ନିଅନ୍ତୁ: ତାଙ୍କ ସଙ୍ଗୀତ ଶୁଣିବା ବି ମନେ ପକାଇବାର ଅଂଶ। ଗୀତଟି ତାଙ୍କ ଜୀବନ ବିଷୟରେ ରଖନ୍ତୁ, ମୃତ୍ୟୁ ବିଷୟରେ ନୁହେଁ; ଅସୁସ୍ଥତା ଓ ଶେଷ ଦିନ ପ୍ରାୟ ଏଥିରେ ମାନେ ନାହିଁ। କଣ୍ଠ ଶୁଣିବାକୁ ନ ଚାହିଁଲେ କେବଳ ବାଦ୍ୟର ମୋଡ ଭାଗବତ ପାଠ ବା ସ୍ମୃତି କଥନ ତଳେ ବଜାଇବା ପାଇଁ ଶାନ୍ତ ସୁର ଦିଏ।