ਵਿਛੜ ਗਏ ਆਪਣੇ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ ਗੀਤ

ਕਿਸੇ ਦੇ ਤੁਰ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਮ ਸ਼ਬਦ ਛੇਤੀ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਫ਼ਸੋਸ ਕਰਨ ਆਏ ਲੋਕ “ਭਾਣਾ ਮੰਨਣਾ ਪੈਂਦਾ” ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ — ਗੱਲ ਸੱਚੀ ਤੇ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਉਸ ਬੰਦੇ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਦੱਸਦੀ ਜੋ ਤੜਕੇ ਉੱਠ ਕੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਪੱਠੇ ਪਾਉਂਦਾ ਗੁਣਗੁਣਾਉਂਦਾ ਸੀ, ਜਾਂ ਉਸ ਦਾਦੀ ਬਾਰੇ ਜਿਸ ਦੀ ਚੁੰਨੀ ਦੇ ਲੜ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਿਸ਼ਰੀ ਬੱਝੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ ਗੀਤ ਇਹ ਦੱਸ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਕਿੱਸੇ ਭੋਗ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬੈਠਕ ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਕ ਥਾਂ ਸਾਂਭੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਪਰਿਵਾਰ ਮੁੜ-ਮੁੜ ਆ ਸਕੇ।

ਕਾਹਲ ਨਾ ਕਰੋ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਂ ਲਿਖੋ, ਆਮ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕਿਹੋ ਜਿਹੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਯਾਦਾਂ ਜੋ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਮੁੜ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। Melodo ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੁਆਲੇ ਕੋਮਲ ਬੋਲ ਲਿਖਦੀ ਹੈ, ਧੁਨ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅਸਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਗਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਮਿੰਟ ਵਿੱਚ। ਜੇ ਸ਼ਬਦ ਠੀਕ ਨਾ ਲੱਗਣ, ਵੇਰਵਾ ਬਦਲ ਕੇ ਦੁਬਾਰਾ ਬਣਾਓ। ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਜਲਦੀ ਨਹੀਂ — ਗੀਤ ਉਦੋਂ ਤਿਆਰ ਹੋਵੇਗਾ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਤਿਆਰ ਹੋਵੋ।

• ਯਾਦਗਾਰੀ ਇਕੱਠ ਜਾਂ ਘਰ ਦੀ ਬੈਠਕ ਵਿੱਚ। ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਵਿੱਚ ਭੋਗ ਤੇ ਅੰਤਿਮ ਅਰਦਾਸ ਵੇਲੇ ਕੀਰਤਨ ਦੀ ਆਪਣੀ ਮਰਿਆਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੋ। ਨਿੱਜੀ ਗੀਤ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਘਰ ਦੇ ਇਕੱਠ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਯਾਦਗਾਰੀ ਸਮਾਗਮ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਬੈਠਦਾ ਹੈ — ਪਹਿਲਾਂ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਵੱਡਿਆਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ ਲਓ।
• ਤਸਵੀਰਾਂ ਨਾਲ। ਲਿਰਿਕ ਵੀਡੀਓ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਫ਼ੋਟੋਆਂ ਉੱਤੇ ਚੱਲ ਸਕਦੀ ਹੈ — ਸਮਾਗਮ ਦੀ ਸਕਰੀਨ ਲਈ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਲਈ ਜੋ ਪਰਦੇਸੋਂ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕੇ।
• ਬਰਸੀ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਨਮਦਿਨ ਉੱਤੇ। ਦਿਨ ਨੂੰ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਯਾਦ ਕਰਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ, ਲਿੰਕ ਰਾਹੀਂ ਸਾਰੇ ਟੱਬਰ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਹਰ ਕੋਈ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਹੋਵੇ ਸੁਣ ਸਕੇ।
• ਯਾਦਗਾਰ ਵਜੋਂ। QR ਕੋਡ ਵਾਲਾ ਛਪਿਆ ਕਾਰਡ, ਜੋ ਗੀਤ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਦੇ ਕੋਲ ਫ਼ਰੇਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਬਹੁਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਰਮ ਅਕੂਸਟਿਕ ਗਿਟਾਰ, ਪਿਆਨੋ ਜਾਂ ਹਾਰਮੋਨੀਅਮ ਨਾਲ ਸਾਦੀ ਧੁਨ ਚੁਣਦੇ ਹਨ; ਹੌਲੀ ਤਾਲ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਖ਼ਾਸ ਸੰਗੀਤ ਪਸੰਦ ਸੀ — ਪੁਰਾਣੇ ਲੋਕ-ਗੀਤ, ਕਲੀਆਂ, ਸੂਫ਼ੀ ਕਲਾਮ, ਗ਼ਜ਼ਲ — ਤਾਂ ਉਹੀ ਰੰਗ ਵਰਤੋ: ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸੰਗੀਤ ਸੁਣਨਾ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਗੀਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਾਰੇ ਰੱਖੋ, ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨਾਂ ਜਾਂ ਬਿਮਾਰੀ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ। ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੀਆਂ ਤੁਕਾਂ ਨੂੰ ਨਵੀਂ ਧੁਨ ਵਿੱਚ ਪਾਉਣ ਦੀ ਥਾਂ ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਧਾ ਦੱਸੋ। ਜੇ ਆਵਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਸੁਣਨੀ, ਤਾਂ ਬਿਨਾਂ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲਾ ਮੋਡ ਸ਼ਾਂਤ ਧੁਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਯਾਦਾਂ ਸੁਣਾਉਂਦਿਆਂ ਪਿੱਛੇ ਹੌਲੀ ਚੱਲ ਸਕਦੀ ਹੈ।