அம்மாவுக்கு ஒரு பாடல் — உங்கள் நினைவுகளிலிருந்து

அம்மாவிடம் நாம் நன்றி சொல்வதே அரிது. “எப்போ வருவ?” என்ற அவருடைய கேள்விக்கு “பார்க்கலாம் மா” என்று சொல்லி போனை வைத்துவிடுகிறோம். அதிகாலையில் வாசல் தெளித்துப் போட்ட கோலம், பரீட்சை நாளில் நெற்றியில் வைத்த திருநீறு, நமக்காக அவர் விட்டுக்கொடுத்த ஆசைகள் — இவற்றைப் பற்றி வாய்விட்டுப் பேசுவது கடினம். ஒரு பாடல் அதைச் சொல்லிவிடும்; நீங்கள் தொண்டை அடைக்க நிற்க வேண்டியதில்லை.

அவரைப் பற்றி சில வரிகள் எழுதுங்கள்: நீங்கள் அவரை எப்படி அழைக்கிறீர்கள், இன்னும் மறக்காத ஒரு தருணம், இதுவரை சொல்லாத ஒரு நன்றி. அந்த விவரங்களிலிருந்து வரிகள் எழுதப்படுகின்றன, அவற்றைச் சுற்றி மெட்டு அமைக்கப்படுகிறது, சுமார் ஒரு நிமிடத்தில் உண்மையான குரலில் பாடல் தயாராகிறது. ஒரு சாதாரண செவ்வாய்க்கிழமை அனுப்புங்கள், அல்லது நீங்களே பெற்றோராகும் நாளில் — அன்றுதான் அவரை முழுதாகப் புரிந்துகொள்வீர்கள்.

• அன்னையர் தினம். எல்லோரும் நினைக்கும் நாள்தான், ஆனாலும் பூக்களுக்கும் ஸ்டேட்டஸ் படங்களுக்கும் நடுவில் ஒரு பாடல் தனியாகத் தெரியும்.
• வீட்டை விட்டுப் போகும்போது. வேலைக்காக வேறு நகரம், படிப்புக்காக வெளிநாடு, கல்யாணத்துக்குப் பிறகு புது வீடு — அவர் மீண்டும் மீண்டும் கேட்கக்கூடிய ஒரு விடைபெறல்.
• நீங்களே பெற்றோரான போது. அம்மாவை வேகமாகப் புரிய வைப்பது அதுதான். “இப்போ புரியுது மா” என்று சொல்லும் பாடலை அவர் என்றும் வைத்திருப்பார்.
• அவர் ஓய்வு பெறும் நாள் அல்லது கடினமான ஒரு வருடம். இந்த முறை அவரை நீங்கள் கவனித்துக்கொள்ளும் நேரம்.
• காரணமே இல்லாமல். எந்த விசேஷமும் இல்லாத ஒரு நாளில் வரும் பாடல்தான் பெரும்பாலும் ஆழமாகத் தொடும் — சமையலறையில் அவருக்குக் கேட்கும்படி போட்டுவிடுங்கள்.

அவர் உண்மையில் கேட்கும் இசையை யோசியுங்கள். காலையில் பக்திப் பாடல்களோடு நாளைத் தொடங்குபவருக்கு மென்மையான, அமைதியான மெட்டு பொருந்தும்; கச்சேரிகளை விரும்புபவருக்கு கர்நாடக இசைச் சாயல் கொண்ட மெலடி; கிராமத்தில் வளர்ந்தவருக்கு நாட்டுப்புற மெட்டு தன்னுடையதாகவே தோன்றும். அகூஸ்டிக் ஒரு அமைதியான நன்றிக்கு, மெல்லிசை பாப் குடும்பமே சேர்ந்து அவருக்காகப் பாடுவதற்கு. வரிகள் எளிமையாக இருக்கட்டும்: அம்மா எதுகை மோனையைவிட முதலில் அர்த்தத்தைத்தான் கேட்கிறார். ஒரு பெரிய வாக்கியத்தைவிட ஒரு சின்ன உண்மை — “நீ தைத்த சட்டை இன்னும் என்னிடம் இருக்கு” — அதிகம் பேசும்.