Anneye şarkı: yıllardır söyleyemediğin teşekkür

Annelerimiz sevgiyi çoğu zaman sözle değil, sofrayla anlatır: sınav sabahı önüne konan haşlanmış yumurta, üşüdüğün gecelerde ısıtılan bir bardak süt, gurbete giderken bavuluna sıkıştırılan kavanoz kavanoz reçel. Biz de karşılığında çoğu zaman “Sağ ol anne” deyip geçeriz. Asıl söylemek istediklerimiz — gece yarısı dikilen okul önlüğü, kendi hayallerinden vazgeçtiği yıllar — boğazımızda düğümlenir.

Bir şarkı bunu senin yerine yüksek sesle söyler. Ona nasıl seslendiğini, aklından çıkmayan bir anıyı ve teşekkür etmek istediğin şeyi birkaç cümleyle yaz. Sözler bu ayrıntılardan yazılır, melodi bestelenir ve şarkı yaklaşık bir dakikada gerçek vokallerle seslendirilir. Anneler Günü’nde, bayram sabahı ya da sıradan bir salı akşamı gönder; o, gizli gizli defalarca dinleyecektir.

• Anneler Günü. Mayısın ikinci pazarı çiçeklerin ve pastaların arasında, adının geçtiği bir şarkı ayrı bir yere konur.
• Bayram sabahı. Elini öpmeye gidemediğin bir bayramda, uzaktan gönderilen şarkı sarılmanın yerini bir parça tutar.
• Evden ayrılırken. Üniversite için başka bir şehre ya da iş için yurt dışına giderken, arkanda açıp dinleyebileceği bir veda bırak.
• Sen ebeveyn olduğunda. “Şimdi anlıyorum anne” diyen bir şarkı, ömür boyu saklayacağı bir hediyedir.
• Emekliliği ya da yorgun bir yılı. Bu kez ilgilenilmesi gereken o olduğunda.
• Hiçbir sebep yokken. Sıradan bir günde gelen şarkı çoğu zaman en derine işler.

Mutfaktaki radyoda ne çalıyorsa oradan başla. Türk sanat müziğiyle, eski plaklarla büyümüş bir anneye duygulu, yavaş bir balad kendi şarkısı gibi gelir; bütün gün pop dinleyen bir anne ise neşeli bir pop şarkıda ailece eşlik etmeyi sever. Sessiz bir teşekkür için akustik gitar ve piyano iyi gider; köy düğünlerinin türküleriyle büyümüş bir anne için bağlama tınılı bir halk müziği havası da istenebilir. Sözleri sade tut: anne kafiyeden önce anlamı duyar. Bir de cümlelere “sağ ol” yerine “iyi ki” ile başlamayı dene — çoğu zaman o iki kelime yeter.