Babaya doğum günü şarkısı, kendi lafları ve adıyla

Babalara hediye almak zordur. Çorabı var, o elektronik aleti asla kullanmayacak ve “ne istersin?” sorusuna hep aynı cevabı verir: “Hiçbir şey, siz bir uğrayın yeter.” Şarkı ise iade edemeyeceği, beğenmemiş gibi de yapamayacağı ender hediyelerden biridir — hele nakarat, altı yaşından beri ondan duyduğun cümleyi alıntılıyorsa.

Söz yazarı olmana gerek yok. Adını, birkaç alışkanlığını ve bir iki hikâyesini ver; sözler bunların etrafında yazılır, ardından tam bir düzenlemeyle gerçek vokallerle söylenir, kapak görseli de cabası. Pastayı keserken çal, arabasındaki şarkı listesine ekle ya da kardeşlere gönder ki herkes yardım etmiş gibi yapabilsin.

Pek çok baba büyük duygusal anlarda ne yapacağını bilemez. Buna karşı değil, onunla birlikte çalış:

• Övme, alıntıla. Kendi laflarından kurulan bir nakarat, içinde olduğu bir şaka gibi gelir; bir konuşmaya cevap vermek zorunda kalmadan keyfini çıkarır.
• Onun alanında çal. Arabada, mangal başında, balkonda çay içerken — performans göstermesi gereken bir kalabalığın önünde değil.
• Aileden bir hediye olsun. Her kardeşten bir anı topla, hepsini açıklamaya yaz; şarkı “hepimizden” desin.
• Kalıcı olsun. QR kodlu basılabilir bir kart (abonelikle) buzdolabında ya da alet çantasında durabilir; biri okuttukça şarkı çalar.

Arabasındaki radyoda ne çaldığını düşün. Anadolu rock dinleyen bir baba elektro gitarlara ve koca bir koro nakaratına bayılır; türkü seven biri bağlamalı, hikâye anlatan bir parça ister; daha sessiz bir baba ise pazar sabahları pikapta çaldığı plaklar gibi yavaş bir akustik şarkıyı tercih edebilir. Hâlâ aynı üç kaseti dinliyorsa grubun adını vermek yerine sesini anlat — davullar, dönem, sesin türü. Altmış ya da yetmiş gibi büyük bir yaş için adının nakaratta haykırıldığı coşkulu bir parça kalabalık bir kutlamaya yakışır; küçük bir akşam yemeği için yumuşak tut.