Yaşadığın ayrılığı anlatan kendi ayrılık şarkın

Bu topraklarda ayrılığın müziği hep olmuştur: gece yarısı tekrar tekrar dinlenen damar şarkılar, arabada son ses açılan öfkeli parça, iyi geçen ilk günün marşı. Kendi hikâyeni bir şarkıya koymak bunu bir adım öteye taşır. Olanları yazıp sonra şarkı olarak geri dinlemek, birbirine karışmış duyguları biçimlendirir, bir yere oturtur ve biraz hafifletir.

Bu şarkı her şeyden önce senin için. Ne olduğunu istediğin kadar az ya da çok anlat ve nerede durduğunu seç: hâlâ canın yanıyor, öfkelisin ya da gülümseyerek yürüyüp gitmeye hazırsın. Sözler senin kelimelerinden yazılır ve yaklaşık bir dakikada gerçek bir sesle söylenir. Kimseyle paylaşmak zorunda değilsin, gerçek isim kullanmana da hiç gerek yok.

• Hüzünlü olan. İlk günler, acıyı sonuna kadar hissetmen gerektiğinde ağır bir slow, piyano baladı ya da arabesk tınılı bir parça. Sözler onu özlediğini dürüstçe söylesin.
• Öfkeli olan. Ağlamaktan bıktığın günler için sert ritimli rock ya da rap. Hakaret değil, kendi hislerin anlatılsın.
• Yola devam marşı. Bir sabah uyanıp kendini yeniden kendin gibi hissettiğinde hareketli bir pop ya da dans parçası.

Her aşama için bir tane yapabilirsin. Çoğu zaman saklanan, üçüncü şarkı olur.

Eski sevgilin hakkındaki bir şarkıyı yapmak iyi gelir, paylaşmak her zaman o kadar iyi gelmeyebilir. Hikâyene koymadan önce bir ay sonra ne hissedeceğini düşün. Birini incitecek ya da seni sonradan utandıracak gerçek isimlerden ve özel ayrıntılardan kaçın. Şarkıyı ona göndermek nadiren planlandığı gibi gider. En yakın arkadaşlarına dinletmek, eve dönerken arabada bağıra bağıra eşlik etmek ya da ne kadar yol aldığını hatırlatan kişisel bir anı olarak saklamak genellikle çok daha iyi hissettirir.